jongenshoofd zijn jongenshoofd werd schedel zijn huid een blaas vol bloed de dood sluipt in zijn lichaam en knaagt zijn botten kaal hij kijkt de kamer rond met grote holle ogen als een verbijsterd kind en voelt alleen nog pijn hij sterft zo godverlaten zijn kruisdood zonder kroon de zon blijft fel schijnen de aarde trilt van het verkeer

eigenlijk eigenlijk nog steeds een schooljongen heb ik het lichaam van mijn vader gekregen moe en teleurgesteld gewond en aangevreten nog dertig jaar te gaan

vragen lange gesprekken vol vaagheden de vragen blijven mijn huid wordt oud een jongen in mijn bed een ander op bezoek en nog weet ik niet wie ik ben en wat ik wil

alleen maar alleen maar af en toe in je nabijheid zijn je stem horen zien hoe je door de kamer loopt je mogen aanraken en voelen dat je om me geeft